اختصاصی پایگاه خبری لشت نشا خبر، منصور صارمی موسیقی‌دان و نوازنده‌ی سنتور اهل ایران بود که در سال ۱۳۱۳ در بخش لشت نشا شهرستان رشت دیده به جهان گشود.

هنوز دو سال از زندگی او نگذشته بود که پدرش را از دست داد و تحت توجهات و سرپرستی برادرش روزگار را سپری کرد. پس از چندی، وی همراه مادر و برادر و خواهر به تهران رفت.

از همین تاریخ، برادر او برای سرگرمی خود یک سنتور می‌خرد و روزها شروع به نواختن می‌کند ولی همین که او از خانه بیرون می‌رفت، منصور ساز او را برداشته و به ساز زدن می‌پرداخت، همین علاقه و پشتکار و تمرین‌های مکرر موجب شد که او پیشرفتی قابل تحسین در نواختن این ساز بنماید.

ابوالقاسم صارمی برادر منصور صارمی نزد شخصی بنام «مش سیف‌الله» که در همدان، هم ساز می‌ساخت و هم سنتور را به‌طور سینه به سینه آموخته بود تعلیم می‌گرفت وقتی استعداد شگرف و علاقه برادرش را در نواختن این ساز مشاهده کرد، سنتور خود را به او می‌بخشد و وی را جهت شاگردی و تعلیم نزد شخص مذکور می‌برد، منصور صارمی مدت چهار سال نزد این شخص به فراگرفتن و نواختن سنتور ادامه می‌دهد، ولی چندی بعد با احمد ابراهیمی که شاگرد استاد «غلامحسین بنان» بود و در فرهنگ و هنر به هنر آموزان تعلیم آواز می‌داد آشنا شد و نواختن ردیفهای آواز موسیقی ایرانی را نزد وی آموخت و دیری نگذشت که احمد ابراهیمی، صارمی را به استاد مرتضی خان محجوبی معرفی و او چند سال زیر نظر استاد کار کرد و با صلاحدید و نظر استاد محجوبی، سنتور را طوری کوک می‌کرد که با پیانو پس از این کوک روی سنتور پیاده می‌شد، و در این مورد بخصوص می‌توان از چهار مضراب‌ها و ضربی‌ها نام برد.

چندی بعد منصور صارمی با استاد «نورعلی خان برومند» آشنا شد و مدت چهار سال نیز از محضر وی بهره‌مند شد و در منزل استاد «برومند» چهار مضراب‌های سماعی را به‌خوبی آموخت ولی دنبال «نت» نرفت مگر چند صباحی که در ارکستر ابراهیم خان منصوری همکاری داشت. منصور صارمی مدتی نیز تک‌نواز برنامه‌های کارگران بود و پس از مدتی توسط رهی معیری برای شرکت در برنامه «گل‌های جاویدان» و سایر برنامه‌های مشابه، دعوت شد و شروع به همکاری نمود و اولین برنامه‌ای که در «گل‌های جاویدان» اجرا کرد با حبیب‌الله بدیعی بود و مدت ۱۰ سال در برنامه «گل‌ها» متوالیاً با سایر هنرمندان این برنامه همکاری داشت. منصور صارمی جهت اعتلاء و شناساندن سنتور، این ساز کهن ایرانی به کشورهای: پاکستان، افغانستان، ترکیه، دوبی، کویت و اردن مسافرت و برنامه‌هایی در رادیوهای این ممالک اجرا کرد و در حد و توان خود در بدیهه نوازی خدمت شایانی به موسیقی اصیل و سنتی نمود.

منصور صارمی بسیار تحت تأثیر ساز مرتضی محجوبی بودند و نواخته‌های ایشان نیز رنگ و بویی از پیانو مرتضی محجوبی را داراست.

وی در ۴ آبان‌ماه ۱۳۷۸، بر اثر بیماری سرطان در تهران درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا تهران دفن شده است.

عمده‌ی شهرت صارمی، به واسطه‌ی اجراهایی است که به عنوان تکنواز سنتور در رادیو ایران داشته است و از شاخص‌ترین اثر او بعد از انقلاب ۱۳۵۷ می‌توان به کار همایون مثنوی که با آواز محمدرضا شجریان منتشر شده است نام برد.