به گزارش لشت نشا خبر، تبدیل روستا به شهر و ارتقای بخش به شهرستان در قالب قوانین تقسیمات کشوری و عموماً با هدف بهبود خدمات‌رسانی به مردم انجام می‌شود.

در همین راستا، روز پنجشنبه ۲۳ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ خبری با موضوع «ارتقای بخش سنگر به شهرستان در دستور کار وزارت کشور قرار گرفت» در رسانه‌های استان به نقل از روابط عمومی فرمانداری رشت منتشر شد.

اسماعیل میرغضنفری، فرماندار شهرستان رشت، در حاشیه جلسه پیگیری ارتقای بخش سنگر به شهرستان که در دفتر معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی استاندار گیلان برگزار شد، اظهار کرد: «این بخش از نظر گستره جغرافیایی، جمعیت، موقعیت ارتباطی و توانمندی‌های اقتصادی و خدماتی، قابلیت ارتقا به شهرستان را دارد و مستندات مربوط به شاخص‌های قانونی نیز در این جلسه به نماینده وزارت کشور ارائه شد تا برای تصمیم‌گیری نهایی به مرکز منتقل شود.»

اینکه بخش سنگر به شهرستان تبدیل شود، مایه خوشحالی است و «لشت‌ نشا خبر» نیز در این گزارش به دنبال تخریب چهره این بخش نیست؛ چه‌بسا از این خبر خوشحال هم شدیم، اما واقعاً سؤال اینجاست که مسئولان چه ظرفیتی در بخش سنگر دیده‌اند که در بخش لشت‌ نشا وجود ندارد؟

آقای میرغضنفری در اظهارات خود در خصوص گستره جغرافیایی، موقعیت ارتباطی و توانمندی اقتصادی بخش سنگر صحبت کرده است؛ حال سؤال اینجاست: آیا بخش لشت‌ نشا با داشتن خط مرزی و دریایی، وجود دهستان زیباکنار، دانشگاه نیروی دریایی و دانشگاه آزاد، نزدیکی به منطقه آزاد و توریستی بودن، چنین ظرفیتی ندارد؟

یا در بخش دیگری از جمعیت صحبت شده است؛ که بنا بر آخرین سرشماری در سال ۹۵، جمعیت بخش سنگر و لشت‌ نشا هیچ‌کدام برای شهرستان شدن مناسب نیست، اما نکته بسیار حائز اهمیت این است که لشت‌ نشا به دلیل مرزی بودن و نوار ساحلی، از قاعده جمعیتی مستثنی است و عملاً می‌توان گفت آماده شهرستان شدن است، اما برای اینکه سنگر شهرستان شود، مسلماً باید چندین منطقه از بخش‌های اطراف به آن اضافه شود.

به استناد نامه سال ۱۴۰۰ زهرا احمدی، مدیرکل تقسیمات کشوری، در پاسخ به جبار کوچکی‌نژاد، نماینده مردم شهرستان‌های رشت و خمام در مجلس (که پیگیر شهرستان شدن لشت نشا بود)، عملاً استانداری گیلان خلاف نظر وزارت کشور عمل کرده و با معرفی سنگر، با توجه به سختگیری‌های کارشناسان مرتبط به نظر می‌رسد که فرصت‌سوزی بزرگی می‌شود.

طبق قانون، شهرستان واحدی از تقسیمات کشوری است با محدوده جغرافیایی معین که از به‌هم‌پیوستن چند بخش همجوار که از نظر عوامل طبیعی، اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی واحد متناسب و همگنی را به وجود آورده‌اند.

حالا سؤال اساسی اینجاست که با تبدیل سنگر به شهرستان، بخش‌های آن کدام‌اند؟

به نظر می‌رسد که دلایل مطرح شدن یک‌باره ارتقای بخش سنگر به شهرستان نیازمند شفاف‌سازی و ارائه دلایل به افکار عمومی است.

نکته قابل تأمل اینکه لشت‌ نشا با داشتن تعداد زیادی رجال سیاسی در سطح عالی و نمایندگان ادوار مختلف، هیچ‌گاه به صورت رسمی در مسیر شهرستان شدن قرار نگرفت و تنها گاهی این حرف را از مردم کوچه و بازار و مسئولینی که قصد به دست آوردن دل مردم را داشتند، شنیدیم.

حالا که مسئولان تصمیم گرفته‌اند پرونده سنگر را به وزارت کشور ارسال کنند، بهتر است همزمان با آن، پرونده ارتقای لشت‌ نشا هم به وزارت کشور ارسال شود تا با بررسی کارشناسان متخصص وزارت کشور مشخص شود کدام بخش حائز شرایط ارتقا به شهرستان است.

«لشت‌ نشا خبر» در پایان مجدداً تأکید می‌کند مخالف شهرستان شدن بخش سنگر نیست، اما آیا با تمام ظرفیت‌های بخش لشت‌ نشا، نباید این بخش در اولویت شهرستان شدن قرار گیرد؟