به گزارش پایگاه خبری لشت نشا خبر، داستان زندگی تایسون فیوری حیرت‌آور است. قصه‌ای واقعی و پر از غرور، احساس، حماسه و شنیدنی. قصه مردی که یک حرف و یک تلنگر از او دوباره یک قهرمان جهان ساخت. قصه مردی که می‌توان با او همزاد پنداری کرد و دوباره برای بازگشت به روزهای خوش و اقتدار گذشته به پاخواست.

۳۴ سال پیش یک بوکسور نه چندان موفق به نام جان فیوری خبردار می‌شود که همسرش باردار است و قرار است به زودی پسر دار شود. جان فیوری هم مثل خیلی از پدرها آرزو می‌کند که پسرش به جایگاهی که همیشه آرزوی خودش بود یعنی قهرمانی سنگین وزن بوکس جهان برسد. به خاطر همین اسم پسرش را با الهام از اسم مایک تایسون بزرگ، تایسون می‌گذارد. سال ۱۹۸۸ تایسون فیوری بریتانیایی در شهر منچستر پا به جهان می‌گذارد. یک نوزاد نارس شش ماهه ۴۵۰ گرمی که در کف یک دست جا می‌گرفت و این خبر خوبی برای پدری که می‌خواست پسرش قهرمان سنگین وزن جهان شود، نبود.

زندگی تایسون را سریع ادامه می‌دهیم تا برسیم به ۲۰ سال بعد یعنی سال ۲۰۰۸ میلادی. نوزاد ۴۵۰ گرمی قصه ما حالا تبدیل شده به جوانی چهارشانه با قد ۲۰۶ سانتی متر که بی‌نهایت قدرتمند و بی‌اندازه باهوش است و اتفاقاً عاشق بوکس نیز است. تایسون فیوری جوان وارد مسابقات بوکس حرفه‌ای می‌شود و همه رقباش را بدون حتی یک شکست از پیش رو بر می‌داشت و درآن سال‌ها همه دنیا را در حیرت فرو برده بود.

استعداد و توانایی تایسون و درو کردن رقباش باعث شد تا او درسال ۲۰۱۵ برابر ولادیمیر کیلیچکو قهرمان جهان قرار بگیرد. تایسون بدون شکست، ولادیمیر را هم شکست داد تا قهرمان جهان شود. همه چیز برای تایسون خوب پیش می‌رفت ولی او که خیلی باهوش بود یک مشکل داشت؛ مشکلی که بعد از قهرمانی جهان یقه‌اش را گرفت. قهرمان قصه ما به شدت مستعد افسردگی بود. تایسون که همیشه سعی می‌کرد با ورزش و تمرینات سخت دچار این مشکل نشود بعد از قهرمانی جهان به دام این بیماری بی‌رحم افتاد.

نگاهی می‌اندازیم به حرف‌های او در مورد آن دوران که سال‌ها بعد گفت: «وقتی بوکسور آماتور بودم، همیشه قهرمانی‌های ولادیمیر را از تلویزیون می‌دیدم. آرزویم شکست دادن او بود. تمرین کردم و جنگیدم تا بالاخره او را شکست دادم. وقتی ولادیمیر را شکست دادم دیگر انگیزه‌ای برای پیروزی نداشتم. به مشروبات الکلی روی آوردم و کوکائین مصرف می‌کردم. پارتی می‌رفتم. وقتی اثرات مشروبات الکلی از بین می‌رفت، افسردگی دوباره سراغم می‌آمد و بیشتر اذیت می‌شدم. حتی اگر اندازه یک اتاق به من الماس می‌دادن دیگر حاضر نبودم مسابقه بوکس دیگری بدهم. از بوکس متنفر بودم، نه در تلویزیون می‌دیدمش و نه راجع به آن مطلب می‌خواندم. من فقط دیگر دلم نمی‌خواست زنده باشم. چیزی در دنیا نبود که بخواهم و نداشته باشم، ولی همه چیز برام بی‌ارزش بود. احساس پوچی می‌کردم.»

دو سال و نیم به همین وضع گذشت. ئتایسون تبدیل شده بود به یک آدم فوق العاده چاق، معتاد همیشه مست و افسرده تا اینکه یک اتفاق مهم افتاد. یک بوکسور معروف آمریکایی به نام دیانتی وایلدرکه تمام قهرمانی‌ها را در آن سال‌ها درو می‌کرد در یک لایو اینستاگرامی حرفی زد که همه زندگی تایسون را عوض کرد. مردم در آن لایو به قهرمان آمریکایی گفتند کاش تایسون بود و شما با هم در رینگ بوکس به رقابت می‌پرداختید که وایلدر با لحن تمسخرآمیزی گفت: «تایسون آنقدر از بوکس دور شده، آنقدر چاق و اسیر اعتیاد شده که اگرهم بخواهد نمی‌تواند به دنیای بوکس برگردد. بهتره رفقاش تا دیر نشده به داد تایسون برسند!»

تایسون وقتی این ویدیو را دید خیلی حال بدی داشت و اتفاق بدی هم همزمان برایش رخ داد. داستان اتفاق از زبان تایسون می‌خوانیم: «هالوین سال ۲۰۱۷ رفته بودم مهمانی، با ۱۸۰کیلو وزن! یک لباس اسکلت پوشیده بودم، نگاهی به اطراف کردم و گفتم من قراره الگوی این بچه‌ها باشم. خواستم برم خانه، همه گفتند خیلی زوده ساعت هنوز ۹نشده، رفتم خانه. هیچی به همسرم نگفتم. رفتم در یک اتاق تاریک و لباس مسخره اسکلت را درآوردم. همانجا زانو زدم و به خدا التماس کردم که کمکم کند. همینطور اشک می‌ریختم جوری که سینه‌ام خیس شده بود. بعد از ده دقیقه دعا کردن بلند شدم. گفتم از دوشنبه صبح شروع می‌کنم تا قهرمانی بوکس جهان را پس بگیرم. “

تایسون فردا صبح کفشهای ورزشی‌اش را از کمد درآورد و با ۱۸۰کیلو وزن شروع کرد به دویدن و در هنگام دویدن لایو اینستاگرام خودش را روشن کرد و شروع کرد به حرف زدن و گفت: «ببین کی برگشته، دیانتی وایلدر، ازت ممنونم که بهم انگیزه دادی، اینکه گفتی کار من تمومه و دیگه نمیتونم برگردم. من دارم واسه تو برمیگردم عزیزم.»

مشروب و کوکائین و پارتی را کنار گذاشت و بعد از دو سال و نیم تمرینات سخت و طاقت فرسا به مربی سابقش زنگ زد. تمرینات بوکس را جدی شروع کرد و هر روز که گذشت به دوان اوج گذشته نزدیکتر شد. تایسون آنقدر تمرین کرد و وزن کم کرد تا به شرایطی رسید که در مسابقات شرکت کند. بعد از دو مسابقه که هر دو مسابقه را پیروز شد در اول دسامبر سال ۲۰۱۸ بالاخره جلوی دیانتی وایلدر قرار گرفت تا انتقام خودش را از او بگیرد.

مسابقه عجیبی بود تا راند دوازده همه چیز داشت برای تایسون خوب پیش می‌رفت که یک اتفاق تلخ در وسط رینگ افتاد. دو هوک چپ و راست پی درپی دیانتی وایلدر روی صورت تایسون نشست و تایسون را به زمین انداخت. شمارش داور شروع شده بود. جمعیت در سالن و تماشاگران تلویزیونی در حال شنیدن شمارش معکوس داور تا عدد ۱۰ بودند که تایسون در عدد ۷ بلند شد. داورها مسابقه را ادامه دادند و بالاخره مسابقه به اتمام رسید. رای داورها تساوی بود. این تساوی اولین تساوی دو قهرمان در مسابقات حرفه‌ای تا آن لحظه بود. آن‌ها قبل از این تمام مسابقاتشان را با پیروزی پشت سر گذاشته بودند.

۴۴۸ روز بعد از مسابقه اول که در کشور آمریکا برگزار شد، دوباره آمریکا و موطن وایلدر میزبان تایسون بود، مسابقه دوم برگزار شد و این بار تایسون نگذاشت کار به راند دوازدهم کشیده شود. ضربات مرگبار او بر سر و صورت دیانتی وایلدر به قدری سنگین بود که داورها در راند هفتم برای حفظ جان دیانتی مجبور شدند مسابقه را متوقف کنند تا تایسون قهرمانی جهان را پس بگیرد. شادی او پس از پیروزی بر افسردگی و بازپس گیری قهرمانی جهان کنار رینگ و در کنار همسرش از به یاد ماندنی‌ترین صحنه‌های تاریخ بوکس جهان است.

این روزها تایسون خوشحال است. در حال آماده‌سازی برای مسابقات بعدی و مردم عاشقانه این آدم را دوست دارند. به خاطر این که همیشه خیلی راحت، باز و شجاعانه راجع به افسردگی و روزهای که احساس بی‌پناهی و بدبختی می‌کرد حرف می‌زند و سعی دارد به دیگران هم کمک کند. با هم یکی از صحبت‌های او بعد از بازپس گیری قهرمانی جهان را مرور می‌کنیم:

«من به همه دنیا نشان دادم که هر کسی دچار افسردگیه، می‌تونه درستش کنه. کاملا شدنیه؛ هرکس که مشکل من را دارد، بداند من این کار را برای شما کردم، اگر من توانستم خودم را از آن وضعیت خلاص کنم پس تو هم می‌توانی، پس بلند شو، فراموشش کن، بیا با هم مثل یک تیم از پسش بر بیایم. من این کار را برای شما کردم.»

گردآوری مطلب: سیاوش
نویسنده: محمدرضا تقی خانی