بیشتر بخوانید...

پریناز جهان مهمانی با انتشار یادداشتی در دیارمیرزا نوشت؛

در واپسین روزهای دولت دوازدهم، پس از گذشت هشت سال میزبانی مردم از آقایان سیاستمدار به اصطلاح، اعتدالگرا، چراغ خانه‌های مردم، خاموش شده است.

شب‌های روشن که هیچ، روزهای تاریک، هدیه‌ای ناقابل بود که در گذر از این مهمانی بزرگ، نصیب مردم این خاک شد؛ خاکی که قرار بود حاصلخیزتر از دیروز تحویل ملت داده شود اما تشنه‌تر از همیشه است.

امروز اگر به چهره‌ی مردم این سرزمین که خشم و خستگی سرتاسر وجودشان را فرا گرفته است، نگاه کنید و متوجه شوید که با ذره ذره وجود و روحشان چه کرده‌اید، قطعا خودتان، روزهای گذشته و آنچه که بر سر مردم آوردید را نخواهید بخشید.

اگر بدانید مردمِ خسته‌تر از دیروز، تشنه‌ی قطره‌ای مدیریت هستند، پشت تریبون‌ها و میزهای ناکارآمد نمی‌نشینید و چشم در چشم مردم از خبرهای خوشی برای آنها نمی‌گویید که تنها فایده‌ آن قرار گرفتن در تیتر اول رسانه‌هاست؛ از نفتی که نه تنها بر سر سفره‌های مردم نیامد، بگیرید تا شش واکسن کرونایی که فقط اسم آنها را می‌شنویم!

آقایان اگر نمی‌دانند، بدانند که امروز تنها کاری که برای این مردم رنجور می‌توانند انجام دهند، چیزی جز تامین حداقل نیازهای روزمره آنان نیست و بدانند که تاکنون راه را اشتباه رفته‌اند.

اما برای ما…

برای ما که همه زندگیمان قلمی‌ست که در دست می‌گیریم، دیگر رقابت بر سر تیتر یک هم، تسلی خاطر نیست.

در پایان امید است که تا دیر نشده، قلم‌های رنگ باخته‌ی مسوولین با جوهر مردم‌سالاری، عدالت، تخصص و غیرت به کار بیافتد تا شاید بتوانند روشنایی بر زندگی بدون رنگ مردمی که صدایشان خاموش است، بیاورند.

قلم‌هایتان مملو از جوهر رنگین زمانه…