به گزارش لشت نشا خبر، صابر عاشری لشت نشائی در یادداشتی نوشت؛

در بخار گرم فنجان چای، چیزی فراتر از یک نوشیدنی جریان دارد؛ عطر خانه‌های ایرانی، مهمانی‌ها، دیدوبازدیدها، یلداها و خاطراتی که سخت ما را در گذشته غرق می‌کند.

چای برای ما ایرانی‌ها تنها یک نوشیدنی ساده یا یک محصول کشاورزی نیست؛ چای بخشی از هویت، فرهنگ و آداب‌ورسوم ماست.

طعم چای قند پهلوی ایرانی سال‌هاست که همراه روزهای شادی و غم مردم ایران است از مراسم عروسی و چای دو‌رنگ سفره عقد گرفته تا مراسم عاشورای حسینی و مجالس ختم؛ چایی که نه تنها در ایران بلکه در بسیاری از کشورهای دنیا طرفداران خودش را دارد اما امروز، در هیاهوی برندهای خارجی و طعم‌های پر زرق و برق، این ذائقه اصیل در معرض تغییر است.

چای ایرانی، برخلاف بسیاری از انواع وارداتی، طبیعی، سالم، بدون رنگ، اسانس و افزودنی شیمیایی؛ برگ‌های سبز چای در مزارع گیلان و مازندران با زحمت هزاران کشاورز رشد می‌کند و پس از فرآوری، تبدیل به نوشیدنی‌ای می‌شود که طعم آن، طعم‌ اصالت است و فرهنگ!

علاوه بر همه‌ی این‌ها؛ حمایت از تولید ملی و گردش مالی این صنعت هم باید مورد توجه قرار گیرد؛ چای‌کاران ایرانی با زحمات فراوان به امید فروش محصولات و درآمدزایی اقدام به کاشت، داشت و برداشت این برگ سبز چای می‌کنند که تغییر ذائقه مردم تهدیدی است برای اقتصاد کشاورزان کشور!

حفظ ذائقه ایرانی در نوشیدن چای، صرفاً دفاع از یک محصول داخلی نیست؛ دفاع از فرهنگی است که با صداقت و سلامت پیوند خورده است.

لاهیجان به عنوان پایتخت چای ایران نقش بی‌بدیلی در تولید این محصول دارد و شهرت این شهر به‌گونه‌ای که از شرق تا غرب و شمال تا جنوب کشور تبلیغ این چای را می‌کنند پس استان گیلان باید بیش از پیش نگران این تغییر ذائقه باشد.

چای ایرانی، نماد کار و تلاش هزاران خانواده در شمال کشور است؛ محصولی که در خاک وطن ریشه دارد و هر برگ آن با دستان کشاورزان ایرانی لمس شده است.

اکنون وقت آن است که رسانه‌ها، مدارس و خانواده‌ها با آگاهی‌بخشی درست، از این ذائقه اصیل پاسداری کنند. ذائقه‌ای که اگر تغییر کند، چیزی فراتر از طعم چای از دست می‌رود و بخشی از هویت ما کم‌رنگ می‌شود.

بگذاریم در فنجان‌های ایرانی، همچنان عطر چای ایرانی موج بزند؛ طعمی که باید ماندگار بماند.