به گزارش لشت نشا خبر، دستمزد بازیکنان فوتبال در ایران بارها و بارها نقل محافل بوده است؛ اکثر مردم آن را بسیار بالا و بسیاری از بازیکنان آن را «پول حرفه‌ای» می‌دانند و خود را با بازیکنان اروپایی و فوتبال دنیا مقایسه می‌کنند!

عملکرد عجیب باشگاه‌ها در بستن قرارداد و عدم قانون مناسب همچنین دور زدن برخی از قوانین مانند سقف قراردادها که نه تنها کمک‌کننده نبودند بلکه حتی می‌توان ادعا کرد سبب افزایش قرارداد بازیکنان نیز شده است (مانند پرداخت مالیات بازیکن، خرید خانه یا خودرو برای آن‌ها و…)؛ نیز به جای خود!

در کشوری که بسیاری از باشگاه‌ها یا دولتی هستند یا خصولتی و دست آن‌ها در جیب مردم است -آن هم در شرایط فعلی اقتصادی- پرداخت چنین اعداد عجیبی جفا به خیل عظیم جامعه است.

حال اگر این پرداخت‌ها آورده‌ای برای ما داشت باز هم قابل توجیه بود اما آیا فوتبال ایران ارزش پرداخت قراردادهای بالا ۱۰۰ میلیارد تومان به بازیکنان را دارد!؟ فوتبالی که سال‌هاست مردم را در سطح باشگاهی و ملی تشنه‌ی یک جام کرده است!

تیم ملی فوتبال در جام کافا هم قهرمان نمی‌شود و استقلال تهران در سطح دو آسیا ۷ گل از الوصل دریافت می‌کند! تمام افتخار باشگاه‌های ایران قهرمانی بین خودشان است؛ مضحک نیست!؟

حال اگر دریافتی هر یک از بازیکنان تیم‌های متمول ایران را ۱۰۰ میلیارد بدانیم که برخی اعداد حکایت از بیشتر از این عدد دارد و دریافتی یک معلم (استخدام رسمی) یا کارگر (اگر حالا با قانون کار به او پرداخت کنند!) در کشور را ۱۵ میلیون تومان در ماه به عددی شگفت‌انگیز می‌رسیم! با این وضعیت یک معلم یا کارگر در سال ۱۸۰ میلیون تومان دریافتی دارد که برای رسیدن به عدد ۱۰۰ میلیارد تومان که قرارداد یک بازیکن است، باید ۵۵۰ سال کار کند!

بهتر نیست فوتبال ایران را برای چند سال تعطیل کنیم تا ببینیم از آن چه می‌خواهیم و چه کاری باید انجام دهیم!؟